Litouwse luxe

Dag 7: Ha jim hjir ek euroos?
Ik heb weinig geslapen wanneer ik om half zeven in het busstation Vilnius aankom. Het was me volledig ontschoten dat men sinds dit jaar ook hier met euro’s betaalt. De instructiefilm met een te blij gezin dat de nieuwe biljetten bewondert, staat op repeat in de stationshal.

Het adres van het hostel in de Lonely Planet blijkt niet te kloppen, maar met de receptioniste en diverse lokalen als hulplijnen, weet ik Hostelgate te bereiken. Het duurt even voordat mijn bed rij is, maar dit geeft mij de gelegenheid te douchen, een uiltlje te knappen en boodschappen te doen. Qua faciliteiten is dit met een jacuzzi en een sauna met gemak het beste hostel waar ik ooit verbleven heb. Zelfs Robert zou het hier waarderen.

Het hostel is het een bonte verzameling van nationaliteiten. Wanneer de keuken leegloopt, ga ik met de Pakistaan Tassawar, Aine uit Ierland en de Aussie Kate. De gesprekken gaan voornamelijk over de problemtiek in de diverse thuislanden. Wanneer we er een eind aan breien, is het half twee.

Dag 8: Geschiedenislessen (deel III)
Ik besluit de zondag als rustdag te gebruiken en na het uitslapen weinig te gaan doen. Even na het middaguur ga ik met Tassawar op zoek naar het museum voor genocideslachtoffers in het noorden van Old Town. We blijven er tot het sluitingstijd.

Onze wegen scheiden in het hostel. Bij het avondeten kom ik Dan uit Manchester tegen die op zoek is naar een vervolgbestemming. Ik haal hem over morgen met mij mee te gaan naar het kasteel Trakai, op een half uur van Vilnius. Later voegt de in London woonachtige Kim uit Canada zich bij ons die ook aangeeft mee te gaan. Er worden volop reisverhalen uitgewisseld.

Om twaalf uur besluiten we om de bus van elf uur te pakken. Met dat verbond gaan we slapen.

Dag 9: Kasteelbezoek in de zon
Onderweg naar het busstation blijkt mijn fotocamera nog in het hostel te liggen, waardoor ik wat betreft kiekje afhankelijk ben van mijn reisgenoten.

De bus vertrekt op tijd, maar is overboekt, waardoor een aantal personen, waaronder ondergetekende, een half uur mag gaan staan. Het weer in Trakai is heerlijk en het water is helder, waardoor we het niet kunnen laten even te pootjebaden.

In het kasteel zijn veschillende tentoonstellingen te bezichtigen, waarvan die over de restauratie van de burcht mij het meeste kan bekoren. In de kleine kamers en smalle gangen is het passen en meten, maar over het algemeen valt het mee met de drukte.

Na een kleine drie uur lopen we terug naar het busstation, ons vervoer draait het terrein op zodra wij er aankomen. Even na half vier zijn we terug in de hoofdstuk. De avond wordt afgesloten met een potje tafelvoetbal.